Tweede leven voor Britney

Yael Naim. Rijzende ster aan het commerciële popfirmament. Haar tweede single “New Soul” draafde zo snel de hitlijsten binnen dat haar full-debuut twee maanden vroeger dan gepland en masse op de winkelrekken kwam te liggen. Goede zet van de platenmaatschappij van deze Frans-Israëlische. Smeden en heet en zo. Maar goed, “New Soul” is zo’n nummer waar je na een slordige 60 luisterbeurten – dertig werkdagen aan tweemaal daags – nog niet van gaat walgen. Wild worden is iets anders, maar een potje ongedwongen gela-la-la werkt doorgaans neutraliserend. Zo ook bij “New Soul”. Maar Naim durft ook iets minder voor de hand liggende dingen een kans geven. ’s Werelds meest door beschamende plagerijen achtervolgde blonde, Britney Spears, ziet zichzelf er meteen een tweede muzikaal leven door beginnen. Yael Naim neemt immers haar pseudo-dirty “Toxic” onder handen. En dat doet ze geenszins slecht. Heel minimalistisch tot bijna ijl, eigenzinnig dromerig, gedragen door haar zoetgevooisde accentrijke stem – ze mag dan 29 zijn, ze klinkt als tiener. Meest frappant zijn echter de etnische instrumenten waarvan ze het gebruik niet kan weerstaan. Tekstueel blijft het uiteraard een voor Spears geschreven nummer. En hoewel ik helemaal niets tegen deze tanende Amerikaanse ster heb – integendeel, mededogen is één van mijn mooiere eigenschappen - ik zit er niet op te wachten. Wat Naim echter met “Toxic” aanvangt is, nou ja, best luisterbaar.